Ένα θαυμαστό γεγονός σε μια ενορία μακριά μας…

Orthodox Christians in Malawi, 2014

Για την Αλήθεια αυτή της Ορθόδοξης Πίστης, αδελφοί, η Ιεραποστολή μας, εργάζεται ταπεινά εδώ σε αυτή τη χώρα! Είναι η Χάρη του Θεού, πάνω από όλα, που εργάζεται μυστικά, μέσα στις καρ- διές των ανθρώπων, αλλά συγχρόνως με τη Θεία Χάρη είναι απαραίτητες και οι δικές μας μικρές, ανθρώπινες προσπάθειες. Γιατί χτίζουμε ναούς; Γιατί μεταφράζουμε τα ιερά κείμενα; Γιατί ταΐζουμε φτωχούς και επισκεπτόμαστε φυλακισμένους; Γιατί εκκλησιαζόμαστε και συμμετέχουμε στα Μυστήρια; Γιατί νηστεύουμε, εξομολογούμαστε, κοινωνούμε, συγχωρούμε όσους μας πληγώνουν και μας στεναχωρούν, γιατί αγρυπνούμε και προσευχόμαστε; Γιατί τηρούμε τις εντολές; Μα για έναν μοναδικό και απλό λόγο. Γιατί είμαστε μαθητές του Χριστού και θέλουμε να ζούμε τη ζωή μας με τον τρόπο που Αυτός μας δίδαξε, όταν ήρθε ανάμεσά μας. Γιατί θέλουμε να Τον ακολουθήσου με, θέλουμε να Του μοιάσουμε, θέλουμε να γίνουμε σαν κι Αυτόν. Θέλουμε να …αγιάσουμε!

Η Ορθόδοξη πίστη δεν είναι ένας από τους πολλούς τρόπους να περνάμε καλά το χρόνο μας. Η πίστη μας είναι πόνος, κόπος και θυσία για να μπούμε στον Παράδεισο! Στην Βασιλεία του Ουρανού! Αυτόν τον ορθόδοξο τρόπο ζωής, που μέσα από την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας εμείς οι Έλληνες τον γνω ρίζουμε και πολλοί από εμάς τον ζούμε, και μετέχουμε θαυμαστών γεγονότων στη ζωή μας, αυτόν τον τρόπο ζωής εί ναι και πολλοί Μαλαουϊανοί αδελφοί μας, που τον γνώρισαν και προσπαθούν να συντονίσουν τη ζωή τους με αυτόν τον τρόπο, και βλέπουν το θαύμα χειροπιαστό στις ζωές τους.

Ένα από τα πολλά, θαυμαστό γεγονός είναι από την ενορία των Αγίων Αθανασίου και Κυρίλλου στη Ζόμπα, την παλιά πρωτεύουσα του κράτους. Στην ενορία αυτή υπηρετεί ένας υπέροχος κατηχητής, ο Γεώργιος, έγγαμος με τρία παιδιά και με ζήλο για την ορθοδοξία. Τον Γεώργιο τον έστειλε η Ιεραποστολή μας για Θεολογικές σπουδές στην Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Σχολή της Κένυας, και επέστρεψε γεμάτος γνώσεις για την Ορθόδοξία και ζήλο να προσφέρει από το περίσσευμα της καρδιάς του στους συμπατριώτες του που λαχταρούν να γνωρίσουν την αλήθεια. Ο Γεώργιος κατοικεί δίπλα στο ναό και περνάει τη μέρα του διακονώντας το ναό και επίσης μας ζήτησε και του πήραμε ένα ποδήλατο για να πηγαίνει στις γύρω περιοχές, με κόπο και θυσία, να διδάσκει στα χωριά από την πόλη. Έτσι, σιγά-σιγά ο κόσμος και μέσα στην πόλη και έξω στα χωριά, μαθαίνει την Ορθοδοξία. Τα πρώτα ιεραποστολικά βήματα έγιναν σε αυτή την περιοχή από τον Γεώργιο και πολύ σύντομα, Θεού θέλοντος, θα χειροτονηθεί και ιερέας, για να μπορεί και μέσα από το Θυσιαστήριο να υπη- ρετεί το λαό του Θεού.

Ο ζήλος του Γεωργίου στο θέμα των κατηχήσεων είναι μεγάλος αλλά μεγάλη επίσης είναι και η αγάπη του για τις ακολουθίες και τις προσευχές, επειδή μας έλεγε συχνά και το πίστευε, ότι οι ορθόδοξες προσευχές, θα φέρουν τον κόσμο στην εκκλησία και γι’ αυτό πρέπει εμείς οι κατηχητές και οι ιερείς να τελούμε με πολύ ζήλο τις ακολουθίες για να τραβήξει το Άγιο Πνεύμα κι άλλους πιστούς στο λιμάνι της σωτηρίας. Ο Γεώργιος λοιπόν, συνηθίζει πρωί και απόγευμα να προσεύχεται στο ναό κάνοντας τον όρθρο, τον εσπερινό και το απόδειπνο και το βράδυ κάνει τον προσωπικό του κανόνα σε ένα δωμάτιο του σπιτιού του, δίπλα στο ναό. Κάθε βράδυ 12.00 με 2.00, ξυπνά και αρχίζει τον κανόνα του με ψαλμούς, μετάνοιες, κομποσκοίνι κ.λπ. Εδώ ας σημειώσουμε ότι ο ναός του Αγίου Αθανασίου και Κυρίλλου, ούτε το σπιτάκι δίπλα στο ναό, έχουν ηλεκτρικό ρεύμα.

Λίγες ημέρες πριν, τον πλησίασε ένας γείτονάς του, που δεν είχε καμία σχέση με την Ορθοδοξία, ούτε γνώριζε μέχρι τότε την εκκλησία μας. Πιάνει, λοιπόν τον Γεώργιο, αυτός ο άνθρωπος και με σιγουριά και χαρά του λέει ότι «κι εγώ και η οικογένειά μου, θέλουμε να βαπτιστούμε σε αυτήν την εκκλησία, γιατί εδώ βρίσκεται η Αλήθεια και εσείς έχετε την αληθινή Πίστη». «Μα πώς έτσι ξαφνικά;», τον ρωτάει ο Γεώργιος και εκείνος του διηγήθηκε τα παρακάτω: «Εγώ είμαι γείτονάς σου και η δουλειά μου είναι να κάνω βραδινές περιπολίες και να ελέγχω τους φρουρούς που δουλεύουν στην εταιρεία μας ότι βρίσκονται στις θέσεις τους. Κάθε βράδυ στις 12.00 πιάνω εργασία και μάλιστα σε ακούω που προσεύχεσαι όταν ξεκινώ για τη δουλειά μου. Έρχεται αυτοκίνητο της εταιρείας μας με οδηγό και με παίρνει και φεύγουμε. Τις προάλλες την ώρα που εσύ προσευχόσουνα, είδαμε κι εγώ και ο οδηγός μου, την εκκλησία ολόκληρη και το σπίτι σου να είναι λουσμένα μέσα στο φως! Μας έκανε πολλή εντύπωση και σταματήσαμε το αυτοκίνητο για να δούμε καλύτερα, αφού γνωρίζουμε ότι δεν έχετε ρεύμα ηλεκτρικό σε αυτά τα κτίρια. Το φως αυτό ήταν λαμπερό, όμορφο και φυσικό! Την επόμενη ημέρα επαναλήφθηκε ξανά το ίδιο θέαμα, την ίδια ώρα. Αυτό δεν μου έχει ξανασυμβεί ποτέ. Θέλω να γίνω ορθόδοξος και εγώ και η οικογένειά μου». Το θαυμαστό αυτό γεγονός, μας θύμισε ότι πριν κάποια χρόνια όταν χτιζόταν ο ναός αυτός, ξαφνικά κάποια μέρα, ανάμεσα στους ανυποψίαστους εργάτες, εμφανίστηκε κάποιος «ιδιόρρυθμος τρε- λός» ιθαγενής στάθηκε στο κέντρο του ναού και άρχισε να μιλά δυνατά και να ανακοινώνει σε όλους ότι «εδώ βρίσκεται η Αλήθεια! εδώ βρίσκεται η Σωτηρία!». Κλείνοντας αδελφοί την επικοινωνία μας, σημειώνουμε ότι οι Άγιοι μας βοηθούν σκανδαλωδώς. Τρέχουν, λύνουν τα προβλήματά μας, μας σκεπάζουν, μας προστατεύουν, είναι συνεχώς δίπλα μας, μεσιτεύουν στον Τριαδικό Θεό για μας, σεβόμενοι συγχρόνως και την ελευθερία μας. Γι’ αυτό εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να προσευχόμαστε σε αυτούς, με πίστη, με φλόγα και με εμπιστοσύνη, να μεσιτεύουν για μας. Να τους εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας, την οικογένειά μας, την πατρίδα μας, τις ιεραποστολές και έτσι θα πετύχουμε να βγούμε από τα αδιέξοδα. Θαυμαστά παραδείγματα σαν τα παραπάνω, θα είναι πάντοτε μπροστά μας, για να μας δείχνουν ότι δια της προσευχής, της ταπείνωσης και της σωστής λατρείας του Θεού, θα πετύχουμε τα ποθούμενα.

Με αγάπη Χριστού από την Ορθόδοξη Ιεραποστολή του Μαλάουι

Ιερέας Ερμόλαος