Πως αποκτάται η ησυχία, η ακινησία, η σιωπή της καρδιάς με τη συνεχή επανάληψη της Νοεράς προσευχής (“Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με”);

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος έδειξε ότι όλες οι λέξεις βρίσκουν την πληρότητα τους στην ησυχία, όπως οι υπηρέτες παραμένουν σιωπηλοί όταν τους πλησιάζει ο Κύριος τους:

Οι κινήσεις της γλώσσας και της καρδιάς κατά την προσευχή αποτελούν κλειδιά. Αυτό που ακολουθεί είναι η είσοδος στο “ταμείο”, στο ενδότερο και πιο κρυφό μέρος της καρδιάς. Εδώ ας πάυσει παν στόμα και πάσα γλώσσα. Και η καρδιά που είναι το θησαυροφυλάκιο των λογισμών, και ο νους πους είναι ο κυβερνήτης των αισθήσεων, και η διάνοια, το γοργόφτερο και τολμηρό πουλί, με τον πλούτο και τις δυνάμεις τους και τις πειστικές παρεμβολές τους, ας σιωπήσουν – ιδού παρίσταμαι ο Οικοδεσπότης.

Κάλλιστος Ware, Επίσκοπος Διοκλείας (1934- ) Η εντός ημών βασιλεία