Και όμως 10 λεπτά αρκούν…

Δεύτερη συνεχόμενη ημέρα της προσπάθειας μας. Αν συνειδητοποιούσαμε ότι με 10 λεπτά την ημέρα σε ένα χρόνο θα είχαμε διαβάσει ολόκληρη την Καινή Διαθήκη, τότε σε 10 χρόνια της ζωή μας θα την είχαμε επαναλάβει 10 φορές.

Είπαμε, η επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως…

Θα με ρωτήσετε βέβαια την εύκολη ερώτηση: ε καί; και ποια η διαφορά στη ζωή μου και στην καθημερινότητα μου; Αυτό δεν θα σας το απαντήσω εγώ. Θα το ανακαλύψετε μόνοι σας. Στην ορθοδοξία μας ο Θεός δεν ανακαλύπτεται αλλά αποκαλύπτεται. Αποκαλύπτεται όμως σε αυτόν που θέλει να τον ανακαλύψει. Περίεργο δεν είναι; 

Καλή Ανάγννωση…

Για να δούμε αν πηγαίναμε στην εκκλησία ποιο ευαγγέλιο θα διάβαζε ο παππούλης;

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΑ´ 33 – 42
33 Ακούστε και άλλην παραβολήν· ένας άνθρωπος οικοδεσπότης εφύτευσε αμπέλι και ύψωσε γύρω από αυτό φράκτην και έσκαψε μέσα εις αυτό πατητήρι και δεξαμένην και έκτισε πύργον, δια να μένουν οι εργάται και οι φύλακες· ενοικίασε αυτό εις γεωργούς και ανεχώρησε εις άλλην χώραν. 34 Οταν δε επλησίασε ο καιρός του τρυγητού, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς, δια να πάρουν τους καρπούς που εδικαιούτο. 35 Οι δε γεωργοί, μοχθηροί και άπληστοι, συνέλαβαν τους δούλους και άλλον μεν έδειραν, άλλον δε εφόνευσαν, άλλον δε ελιθοβόλησαν. 36 Παλιν ο οικοδεσπότης έστειλε άλλους δούλους περισσοτέρους από τους πρώτους και έκαμαν εις αυτούς τα ίδια. 37 Υστερα δε έστειλε προς αυτούς τον υιόν του λέγων· Οι άνθρωποι αυτοί θα εντραπούν τουλάχιστον το παιδί μου. 38 Οι γεωργοί όμως, όταν είδαν τον υιόν, είπαν μεταξύ των· Αυτός είναι ο κληρονόμος· ελάτε, ας τον φονεύσωμεν και ας καταλάβωμεν οριστικά πλέον ημείς την κληρονομίαν του. 39 Και αφού τον συνέλαβαν, τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι και εκεί τον εφόνευσαν”.(Κακοί γεωργοί, οι πνευματικοί άρχοντες του Ισραήλ, ασεβείς και αχάριστοι προς τον οικοδεσπότην, εξεμεταλλεύοντο την άμπελον, δηλαδή τον Ιουδαϊκόν λαόν, εκακοποιούσαν και εφόνευον τους προφήτας, που έστελλε ο Θεός, και τέλος θα εφόνευαν με σταυρικόν θάνατον τον υιόν του Θεού, τον Χριστόν, έξω από την Ιερουσαλήμ, δια να μείνουν ανενόχλητοι εκμεταλλευταί της αμπέλου του Θεού). 40 Μετά την διήγησιν της παραβολής ηρώτησε τους αρχιερείς και πρεσβυτέρους του λαού ο Χριστός· “όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θα κάμη στους γεωργούς εκείνους;” 41 Και αυτοί του απήντησαν· “τόσον κακοί που υπήρξαν, κακώς θα τους εξολοθρεύση και θα εμπιστευθή εις άλλους γεωργούς τον αμπελώνα, οι οποίοι θα δώσουν εις αυτόν τους καρπούς εις τας καταλλήλους εποχάς”. 42 Λεγει εις αυτούς ο Ιησούς· “ουδέποτε λοιπόν εδιαβάσατε εις τας Γραφάς· λίθον, δηλαδή εμέ, τον οποίον απέρριψαν ως ακατάλληλον οι κτίσται, σεις οι οικοδόμοι του λαού, έγινε ακρογωνιαίος λίθος εις την πνευματικήν οικοδομήν του Θεού, δηλαδή εις την Εκκλησίαν, η οποία έγινε παρά του Θεού και είναι αξιοθαύμαστη στους οφθαλμούς μας;
Για να ακούσουμε και τον Απόστολο μας
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ Α´ 1 – 6
1 Εγώ ο Παύλος, ο οποίος είμαι Απόστολος του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, και ο Τιμόθεος, ο πνευματικός αδελφός, 2 στους Χριστιανούς, τους στερεούς εν τη πίστει και αδελφούς εν Χριστώ, που κατοικούν εις τας Κολοσσάς, ευχόμεθα να σας δοθή χάρις και ειρήνη από τον Θεόν και Πατέρα μας και από τον Κυριον Ιησούν Χριστόν. 3 Παντοτε, κάθε φορά που προσευχόμεθα δια σας, ευχαριστούμεν τον Θεόν και Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, 4 διότι επληροφορήθημεν την αγνήν και θερμήν εν Χριστώ Ιησού πίστιν σας και την αγάπην σας, που έχετε και εκδηλώνετε προς όλους τους Χριστιανούς. 5 Τον ευχαριστούμεν και τον ευγνωμονούμεν ακόμη δια τα ελπιζόμενα πλούσια αγαθά, που έχουν αποθησαυρισθή από αυτόν στους ουρανούς δια σας και δια τα οποία κατά το παρελθόν ηκούσατε στο γεμάτο από την αλήθειαν του Θεού κήρυγμα του Ευαγγελίου. 6 Και το οποίον Ευαγγέλιον είναι πάντοτε παρόν και φωτεινόν ενώπιόν σας, όπως και εις όλον τον κόσμον. Και συνεχώς φέρει καρπούς αρετής και σωτηρίας στους ανθρώπους, απλώνεται και διαδίδεται προς όλας τας κατευθύνσεις, όπως και μεταξύ σας από την ημέραν, κατά την οποίαν δια πρώτην φοράν ηκούσατε και εγνωρίσατε καλά την ευαγγελικήν διδασκαλίαν, που μας εφανέρωσεν ο Θεός και η οποία είναι απολύτως αληθινή.