Αφιερωματικά άρθρα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο: Λόγος στο Κέντρο της Ορθοδοξίας

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο οικουμενικός Πατριάρχης με τα παιδιά

To Φανάρι μας

Το Φανάρι είναι …..μια ιδέα . Είναι ένα σύμβολο της δυνατότητας της ζωής να υπερβαίνει την καταστροφή , ένα σύμβολο της πιθανότητας επιβίωσης διά της συνύπαρξης .
Το Φανάρι είναι η τέχνη να εξάγεις ότι πιο υπέροχο από τις χειρότερες συνθήκες .
Το Φανάρι είναι φορέας υπέρτατων αξιών . Είναι υπομονή είναι σιωπή , είναι ευγένεια , είναι η αξιοπρέπεια του παρελθόντος……. .
Είναι ο θεματοφύλακας του θυσαυρού της ακαταλόγιστης πίστης μας και της αγίας παραδόσεως της Ανατολής , επενδεδυμένης με τις άλλες ιερές παραδόσεις της φυλής μας , αλλά είναι πρό πάντων ένας ενεργός και δυναμικός θεματοφύλακας ……. .
Το Φανάρι είναι σχολείο” .
Απόσπασμα από το βιβλίο ” ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ – Αποστολή και Όραμα ”
π. Ιωάννης Χρυσαυγής . Εκδ. Αθήνα 2018

 

Με αφορμή τον εορτασμό των 50 ετών από την ίδρυση της Μητροπόλεως μας και την επικείμενη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου κκ Βαρθολομαίου τον ερχόμενο  Νοέμβριο στην Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, θα πραγματοποιήσουμε εβδομαδιαία ένα αφιέρωμα στο ορατό Κέντρο Ενότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας ανά την οικουμένη, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την Μητέρα Εκκλησία τη γεμάτη πληγές και μώλωπες, αλλά συνάμα αίγλη, κύρος, ιστορία και παράδοση αιώνων πολλών.

Το αφιέρωμα αυτό βασίζεται σε ανάλογη προσπάθεια της εβδομαδιαίας έκδοσης του περιοδικού “Εθνικός Κήρυκας” που πραγματοποιήθηκε το 2018 και από το οποίο αντλούμe πλήθος πληροφοριών.

“Πρόκειται για ένα πολύ σύντομο ιχνηλάτημα της ζωής, της μαρτυρίας και του μαρτυρίου της, αφού είναι «αιχμάλωτη» από το 1453. Κι ωστόσο ζει και αναπνέει, έστω μετά δυσκολίας λόγω των ιστορικών συνθηκών, οι οποίες την αποψίλωσαν από ποίμνιο μέσα στις ιστορικές εκκλησιαστικές της περιοχές και εστίες «κρίμασιν οις Κύριος οίδεν». Κι όμως το ποίμνιό της απλώνεται «εις πάντα τα έθνη» και το σωτηριώδες μήνυμα του Χριστού το οποίο κομίζει ατόφιο και ανάλλαχτο δεν γνωρίζει όρια, ούτε φυλές και γλώσσες. Απευθύνεται στον άνθρωπο, τον κάθε άνθρωπο, σε κάθε γωνιά της Γης.

Μπορεί να είναι μικροί οι αριθμοί του φυσικού του ποιμνίου στην Κωνσταντινούπολη και την Τουρκία γενικότερα, όμως δεν πρέπει διαλανθάνει της γνώσης και της γνώμης μας ότι η οικουμενικότητα και η καθολικότητα την οποία υποστασιάζει δεν είναι μεγέθη αριθμητικά κάποιας μετρητής αποτελεσματικότητας. Είναι απόρροια της όλης αλήθειας και ζωής του όλου Χριστού, σαρκωμένη και εκφρασμένη διά των Οικουμενικών Συνόδων και της συνείδησης της Εκκλησίας, φανερή στις μορφές των αγίων, οσίων, μαρτύρων και ομολογητών, οι οποίοι είναι «η μετα-ιστορία» στο σήμερα της ιστορίας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Πατριάρχης μας, ο 270ο διάδοχος του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτόκλητου μαθητή του Χριστού οιακοστροφεί το σκάφος της Πρωτόθρονης Εκκλησίας ενίοτε εν μέσω κυμάτων και τρικυμιών, άλλοτε με νηνεμία και γαλήνη, ανάλογα με τα ανθρώπινα, αλλά και τις εξωτερικές ιστορικές συγκυρίες, ταραχές και θύελλες. Το γεγονός ότι κάθε Κυριακή τελεί τη Θεία Ευχαριστία αναφωνώντας το «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», συντελείται και το θαύμα της πορείας της Πρωτοθρόνης Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως. Μία πορεία ακατανόητη με τα νοητά και αυτονόητα του κόσμου, νοούμενη όμως με την έκχυση του Αγίου Πνεύματος, το οποίο «όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας». Κι η Εκκλησία φανερώνεται στην Ευχαριστία με την «Ευλογημένη Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Βάθη αιώνων, βάθη ιστορίας, βάθος διαδοχής, ύψος τιμής ιερής, εκκλησιαστικής και θείας.”

Συνεχίζεται….