Όταν ένα έφορος επιστρέφει από τον θάνατο στη ζωή.

Φανταστείτε στη σημερινή μας εποχή ένα κοντούλικο, καλοαναθρεμένο και καλοντυμένο ανθρωπάκι, γνωστό σε όλους λόγω του υψηλού αξιώματος του αλλά και των αδικιών του, να είναι σκαρφαλωμένο πάνω σε ένα δέντρο, αψηφώντας τα σχόλια του κόσμου, προκειμένου να δει Αυτόν για Τον οποίο όλοι περιγράφουν ως Μεσσία, Προφήτη, Υιό του Θεού, θαυματουργό ή με οποιοδήποτε άλλο χαρακτηρισμό που δηλώνει φανερά το πόσο σημαντικός είναι αυτός που έρχεται.

Αυτή ακριβώς την εικόνα παρουσιάζει και το σημερινός μας Ευαγγελικό ανάγνωσμα: ένας αρχιτελώνης, ο Ζακχαίος, γνωστός για τον πλούτο του αλλά και για το άδικο τρόπο με το οποίο τον απόκτησε, προκειμένου να δει τον ερχόμενο Κύριο, κάνει μια σειρά πράξεων που φαίνονται αδιανόητες για έναν άνθρωπο της θέσης του. Για να εγκλιματιστούμε καλύτερα με το κλίμα της εποχής θα πρέπει να καταλάβουμε ότι παρόλο που μιλάμε για μία διαφορετική εποχή, ορισμένα μοτίβα κοινωνικής συμπεριφοράς παραμένουν αναλοίωτα στο χρόνο.

Το πρώτο γεγονός που εκπλήσσει είναι η απόφαση του να ανέβει πάνω σε ένα δέντρο. Ένας άνθρωπος αυτής της κοινωνικής τάξης, προκειμένου να συναντήσει Αυτόν που μπορεί να δώσει λύση στα προβλήματα του, αψηφά κάθε επικριτικό σχόλιο, ταπεινώνει τον εαυτό του και γίνεται στην συμπεριφορά όμοιος με ένα παιδί. Τι όμως είναι αυτό που τον έφερε σε αυτό το σημείο; Τα στοιχεία που παραθέτει το Ευαγγέλιο για την ζωή του σε συνδυασμό με τις ιστορικές πληροφορίες που έχουμε για την συγκεκριμένη περίοδο μπορούν να μας οδηγήσουν σε κάποια ασφαλή συμπεράσματα. Οι τελώνες (έφοροι) της εποχής εκείνης ήταν διορισμένοι υπάλληλοι του Ρωμαικού κράτους και είχαν ως υποχρέωση να μαζεύουν χρήματα ως φόρους από τους συμπολίτες τους. Οι ίδιοι δεν ελάμβαναν κάποιο μισθό από το κράτος και για να ζήσουν έπαιρναν περισσότερα χρήματα από τους φορολογούμενους, προκειμένου μέρος αυτών να το αποδώσουν στο κράτος και μέρος να το κρατήσουν για τον εαυτό τους. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο μισητοί ήταν αυτοί οι άνθρωποι από την τοπική κοινωνία, καθώς και το μέγεθος της εκμετάλλευσης προκειμένουν να καρπωθούν κέρδη προς ιδιωτικό όφελος. Αυτή λοιπόν η χρόνια εκμετάλλευση των συμπολιτών του Ζακχαίου, καθώς και η εμφανής δυσαρέσκεια του κόσμου απέναντι του είχε πιθανόν δημιουργήσει στην ψυχή του τέτοια ψυχικά βάρη, που πλέον δεν άντεχε να ζει με τον τρόπο που ζούσε και προσπαθούσε να βρει τρόπο να εξιλεωθεί.

Το Ευαγγέλιο μας με ένα μοναδικό τρόπο μας παρουσιάζει βήμα βήμα αυτή την έμπρακτη εξιλέωση. Η συνάντηση του με τον Κύριο και η απόφαση του Χριστού να πάει σπίτι του αποτελεί το σημείο της ολοκληρωτικής αλλαγής της ζωής του. Ο Ζακχαίος βάζοντας τον Χριστό στο σπίτι Του κάνει μία εκ βαθέων εξομολόγηση που αποτελεί διαχρονικό παράδειγμα ως προς τον τρόπο εξομολογήσεως για όλους τους χριστιανούς. Δεν εξομολογείται μόνο τα αμαρτήματα του, μένοντας σε μία επιφανειακή ψυχολογική τακτοποίηση μέσω της παραδοχής των σφαλμάτων του. Η συγχώρεση που παίρνει από τον Χριστό μετατρέπεται σε έμπρακτη απόδειξη της μετάνοιας του όταν αποφασίζει να δώσει πίσω όλα όσα έχει κλέψει καθώς και το ήμισυ της περιουσία του στους φτωχούς ανεξάρτητα από το αν είχε πάρει χρήματα από αυτούς ο ίδιος. Ας αναλογιστούμε για μία στιγμή εμείς οι ίδιοι, όταν αποφασίζουμε να εξομολογηθούμε, τι πράττουμε. Η εξομολόγηση μας αποτελεί μία παράθεση των σφαλμάτων μας προς το πλησίον και εκεί τις περισσότερες φορές τελειώνουν όλα. Ικανοποιημένοι ότι πράξαμε το καθήκον μας, ξαλαφρωμένοι για το γεγονός ότι βρήκαμε το θάρρος να πούμε ότι μας βάρενε, συνεχίζουμε την καθημερινότητα μας. Στην καλύτερη περίπτωση μετανοούμε και συνειδητά πλέον αποφασίζουμε να αλλάξουμε και τον τρόπο ζωής μας αποφεύγοντας τα λάθη που κάναμε. Άραγε πόσοι από εμάς, μετά την εξομολόγηση, ζητήσαμε συγχώρεση από αυτούς που πικράναμε; Πόσοι από εμάς επιστρέψαμε στο σπίτι μας και αγκαλιάσαμε τον/την σύζυγο μας και τα παιδιά μας ζητώντας συγγνώμη για την συμπεριφορά μας; Πόσοι πήγαμε στον συνάδελφο μας στο γραφείο και απολογηθήκαμε με συντριβή για μία αδικία που του κάναμε;

Τα αναγνώσματα του Ευαγγελίου μας είναι διαχρονικά και σκοπός τους είναι να μας οδηγήσουν σε μία ορθόδοξη πορεία ζωής, όχι όπως εμείς την φανταζόμαστε αλλά όπως ο Χριστός μας την καθορίζει. Ο Χριστός ήρθε στο “σπίτι” του Ζακχαίου και ο Ζακχαίος αποφάσισε να το “καθαρίσει” από τις βρωμιές και να το διατηρήσει για πάντα καθαρό. Και εμείς που πλησιάζουμε το Άγιο Ποτήριο της Θεία Κοινωνίας για να βάλλουμε τον Χριστό στο δικό μας σπίτι, ας το καθαρίσουμε από τις βρωμιές με το τρόπο που το έκανε ο Ζακχαίος.

Καλή και ευλογημένη Κυριακή

π. Ιωάννης Ψωμάς

Προσκυνηματικό Ταξίδι της ενορίας μας στο νησί της Αποκάλυψης του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο από 30 Απριλίου έως 4 Μαΐου 2018 .

Image result for το σπηλαιο της αποκαλυψης πατμος

Η ενορία μας θα πραγματοποιήσει προσκύνημα στην Ιερά νήσο Πάτμο από 30 Απριλίου με 4 Μαΐου 2018. Το Πρόγραμμα περιλαμβάνει τα παρακάτω:

Δευτέρα 30 Απριλίου 2018

Μεταφορά με πούλμαν από το αεροδρόμιο στο λιμάνι του Πειραιά (προβλήτας Ε1). Επιβίβαση στο SUPERFAST XII, τακτοποίηση και απόπλους στις 19:00. Άφιξη στην Πάτμο στις 03:15 τα ξημερώματα, μεταφορά στο ξενοδοχείο και ξεκούραση.

Τρίτη 1 Μαΐου 2018

Μετά το πρωινό εκδρομή με καραβάκι στους Λειψούς για προσκύνημα στην Παναγία του Χάρου. Ελεύθερος χρόνος στο νησί (για γεύμα ή μπάνιο). Αργά το μεσημέρι επιστροφή στην Πάτμο. Τέλεση αποδείπνου στο κάθισμα της Παναγίας Κουμάνας.

Τετάρτη 2 Μαΐου 2018

Μετά το πρωινό επίσκεψη

  • στη μεγάλη μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου,
  • στην Παναγία τη Διασώζουσα,
  • στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής  και
  • προσκύνημα στο Σπήλαιο της Αποκάλυψης.

Μεταφορά για προαιρετικό γεύμα και το απόγευμα ελεύθερος χρόνος στη Σκάλα.

Πέμπτη 3 Μαΐου 2018

Μεταφορά στην μονή του Ευαγγελισμού Μητρός του Ηγαπημένου. Ύστερα από μία σύντομη περιήγηση στο νησί θα υπάρξει ελεύθερος χρόνος στην Χώρα ή χρόνος για μπάνιο σε κάποια παραλία. Το απόγευμα παραδίδουμε τα δωμάτια στις 18:00 και στις 23:55 το πλοίο  SUPERFAST XII αναχωρεί από την Πάτμο για Πειραιά.

Παρασκευή 4 Μαΐου 2018

Άφιξη στον Πειραιά στις 08:05 το πρωί. Μεταφορά με πούλμαν  για να προσκυνήσουμε στην Ι.Μ. Αγίου Εφραίμ στην Νέα Μάκρη και στη συνέχεια μεταφορά στο αεροδρόμιο.

 Κόστος συμμετοχής: 340 ευρώ το άτομο (χωρίς τα αεροπορικά εισητήρια)

Η τιμή περιλαμβάνει:

  • Εισιτήριο πλοίου: Πειραιάς – Πάτμος – Πειραιάς σε δίκλινες εσωτερικές καμπίνες ΑΒ2 με wc με το πλοίο Super Fast XII.
  • Διαμονή σε δίκλινα δωμάτια με πρωινό σε ξενοδοχείο στην Σκάλα στην Πάτμο. Όποιος επιθυμεί μονόκλινο δωμάτιο να το δηλώσει έγκαιρα και θα επιβαρυνθεί το επιπλέον κόστος.
  • Η επίσκεψη με καραβάκι στους Λειψούς στην Παναγία του Χάρου.
  • Μετακινήσεις με πούλμαν στη Πάτμο όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα
  • Μεταφορά Αεροδρόμιο – Πειραιάς – Νέα Μάκρη (Άγιος Εφραίμ) – Αεροδρόμιο.
  • Αρχηγός – Συνοδός

ΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ:

  1. Τα αεροπορικά εισιτήρια. Δεδομένου ότι το ταξίδι θα πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα πιθανόν κάποιοι να θελήσουν να μεταβούν νωρίτερα ή να φύγουν αργότερα. Προς τούτο, και για διευκόλυνση των προσκυνητών τα αεροπορικά εισιτήρια θα βγούν από τους ίδιους.

Προτείνεται όπως η πληρωμή των εισιτηρίων γίνει το δυνατόν γρηγορότερο ώστε να μην ανέβουν τα ναύλα.

Πτήσεις που διευκολύνουν την ομαδική μετάβαση ώστε την Δευτέρα 30 Απριλίου να γίνει δυνατή η μεταφορά όλων των προσκυνητών στο λιμάνι από το αεροδρόμιο:

Aegean  Airlines

  • Δευτέρα 30 Απριλίου Amsterdam – Athens 12:00 – 16:15.
  • Παρασκευή 4 Μαίου Athens – Amsterdam 13:15 – 15:45

Ενδεικτικό κόστος 343,00 ευρώ.

KLM

  • Δευτέρα 30 Απριλίου Amsterdam – Athens 12:20 – 16:35
  • Παρασκευή 4 Μαίου Athens – Amsterdam 17:20 -19:55

Ενδεικτικό κόστος 340,00 ευρώ.

2. Όλα τα γεύματα (μόνο το πρωινό είναι στην τιμή).

3. Είσοδοι σε χώρους που έχουν χρέωση (μουσεία).

4. Φιλοδωρήματα.

Οι εγγραφές ολοκληρώνονται στις 15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018 με πλήρη εξόφληση του κόστους.

Η ξενάγηση μας θα πραγματοποιηθεί από τον κ. Λυκούργο Μαρκούδη, Διευθυντή του ραδιοφώνου της Πειραικής Εκκλησίας.

Δηλώσεις συμμετοχής στο email του ναού: i.n.agiou.nikolaou.nl@gmail.com. Η κατάθεση του ποσού να πραγματοποιείται στον λογαριασμό.

IBAN: NL31 INGB 0004 8841 88

BIC: INGBNL2A.

Πάρτυ στην Εκκλησία Παρασκευή βράδυ;! 

 

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΑΣΤΡΟ ΟΥΡΑΝΟ
Σάββατο 12:45 τα ξημερώματα.
Πριν λίγο τελείωσε το ματς. Παράταση και πέναλτυ…
Χάσανε οι άχρηστοι πάλι. Οι καφετέριες ακόμα γεμάτες.
Περνάς απ’έξω από την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας.
Ψυχή δεν υπάρχει…
Χωρίς να το πολυκαταλάβεις, το μάτι σου πέφτει εκεί, στο υπόγειο.
Σα ν’αρχίζει κάποιος να βγαίνει, εκεί κάτω από το παρεκκλήσι. Βιαστικός.
Αλλά δεν είναι μόνο ένας, βγαίνουν κι άλλοι τώρα.
Στέκεσαι, με τα χέρια στις τσέπες, χωρίς να ξέρεις το γιατί  και παρακολουθείς. Σαν χαζός…
Τρεις πιτσιρικάδες με φαρδιά παντελόνια μέχρι το γόνατο. Κρατούν στα χέρια τα κινητά και πειράζουν ο ένας τον άλλον.
Ακολουθεί ένα ζευγάρι. Αγκαλιά. Κουνάς το κεφάλι σου. Κάνει πράγματι ψύχρα τέτοια ώρα…
Μια παρέα, 45άρηδες τους κάνεις, κατευθύνονται, γελώντας δυνατά και κάνοντας χειρονομίες, προς το κοντινότερο σουβλατζίδικο, με την ελπίδα, λέει, να το βρουν ανοιχτό. Είναι νηστικοί, λένε οι 2 απ’αυτούς, από το πρωί…
Έχεις πάθει!
Καλά, από που βγήκαν όλοι αυτοί; Πάρτυ στην εκκλησία Σαββατόβραδο; Μα δεν ντρέπονται;
Για περίμενε. Ανεβαίνει τώρα ένας με την όπισθεν σηκώνοντας με προσοχή τα μπροστινά πόδια ενός καροτσιού. Ο μικρός κοιμάται του καλού καιρού…
Κι άλλο καρότσι αμέσως μετά. Και το μεγάλο αδελφάκι του δίπλα. Κι ένας καραφλός με αθλητικά να μιλάει ασταμάτητα, ενώ τα 2 αγόρια δίπλα του χασμουριούνται…
Καλά έχουν τρελαθεί όλοι τους,δεν εξηγείται αλλιώς. Τα παιδάκια όμως γιατί τα ταλαιπωρούν; Ποιος ξέρει τι τους έχουν τάξει…
Κάτσε. Μόλις ξεπρόβαλαν 5-6 γριές από εκείνες τις καλοζωισμένες με τα μαύρα και το κομοδινί μαλλί,
δυο-δυο πιασμένες αγκαζέ.
Προηγείται κουτσαίνοντας ένας γέρος κρατώντας τα κλειδιά του στα χέρια.
Μη μου πεις πως θα οδηγήσει κιόλας τέτοια ώρα ο Μαθουσάλας;
Μια μια οι γιαγιάδες μπαίνουν μέσα στο Corolla. Πέρασε κανένα τέταρτο, σου φαίνεται, για να μπει και η τελευταία…
Ένα κομμάτι φούστα είναι πιασμένο έξω από την κλειστή πόρτα. Μισή μαγκούρα είναι έξω από το παράθυρο…Τις πήρε κι έφυγε ο παππούς. Πυρετός το Σαββατόβραδο…
2 κοπελιές, Φοιτήτριες; Μαθήτριες; Μα πως μεγαλώνουν έτσι;
Δεν κρατιέσαι…
– Ρε κορίτσια, τι κάνατε όλοι εκεί κάτω;Θα μου πείτε ή να βάλω τις φωνές;
– Αγρυπνία είχε.
– Γιατί τι είναι σήμερα; Καμιά γιορτή; Ποιος Άγιος γιορτάζει;
– Ο Άγιος Ουάρος.
– Ο…ποιος;
– Α, και ο προφήτης Ιωήλ, λέει η άλλη.
– Α ναι. Παραλίγο να το ξεχάσεις…Ε και; Και είναι λόγος αυτός να ξενυχτήσετε, βρε κούκλες μου; Και καλά να ξενυχτήσετε! Αλλά στην εκκλησία;
– Δίνουμε πανελλήνιες, κύριε,τόλμησε δειλά να πει η μια.
– Ένας λόγος ακόμα,καλή μου. Δίνεις πανελλήνιες και αντί να είσαι σπίτι σου να διαβάζεις ή να κοιμάσαι ώρα που είναι, κάθεσαι σε ένα υπόγειο με τον Μαθουσάλα, τον παπά και τις γριές τους; Το ξέρουν οι μανάδες σας;
– Εδώ ήταν μαζί μας, με την γιαγιά και τον παππού. Είναι ο Μαθουσάλας, που είπατε. Του πάει, λέει στην κολλητή της! Θα τον λέω έτσι, από δω και πέρα…Και σκάνε στα γέλια…
Τα έχεις πάρει!
Σου’ ρχεται να βρίσεις θεούς και δαίμονες…Μα δεν μπορείς. Μόλις ξεμύτισε ο παπάς. Ωραίος τύπος, το παραδέχεσαι. Τον είχες δει τις προάλλες να μιλάει ώρα με εκείνους τους πρεζάκηδες στην πλατεία. Ένας μάλιστα ήρθε και μαζί του…
Και τις άλλες, που ερχόσουν από το γυμναστήριο, ξεφόρτωνε με το station-wagon του, γεμάτες σακούλες του μάρκετ, στην πόρτα της χήρας με τα ορφανά. (3-4 έχει, ούτε που ξέρεις…) Χτύπησε το κουδούνι κι έφυγε πριν ανοίξει η πόρτα. Το’λεγες στους φίλους σου, αλλά κανείς τους δεν σε πίστεψε.
Μήπως να του μίλαγες; Τώρα που είναι βράδυ και δεν σε βλέπει και κανείς…
Διστάζεις. Άσε καλύτερα. Που να μπλέκεις τώρα με παπάδες και λιβάνια… Δεν το’κανες ποτέ. Ούτε τότε που σ΄έπρηζε η μάνα σου νύχτα μέρα…Θα το κάνεις τώρα, στα 44 σου; Φεύγεις!
– Εϊ παλληκάρι, λέει  χαμηλά ο παπάς!
– Σε μένα μιλάς; (Γύρισες.)
– Ναι! Θέλεις ένα πρόσφορο;
– Γιατί, εσύ παπά δεν το θες;
– Πήρα κι εγώ. Περίσσεψαν δυο. Έφεραν παραπάνω οι χριστιανοί.
– Καλά, να το πάρω. Εσύ που πας τέτοια ώρα στα σκοτάδια; Δεν έχεις το αμάξι;
– Χάλασε, είναι στο συνεργείο.
– Το φορτώνεις, παπά μου. Το φορτώνεις. (Δεν άντεξες!)
 Κάτσε να σε πάω εγώ.
– Σε ευχαριστώ!
 Μπήκες. Μπήκε κι ο παπάς, δίπλα σου. Τον παρατηρείς. Ατάραχος, φρέσκος, χωρίς ίχνος κούρασης πάνω του. Και πήγε μία η ώρα. Καλά, πως γίνεται; Και δεν έχει λειτουργία αύριο;
– Έχω Θεία Λειτουργία αύριο. Απόψε έψαλα, για να ξεκουραστεί λίγο ο ψάλτης. Θα έχουμε και τον Δεσπότη αύριο.
Μα καλά. Πως; Είσαι σίγουρος πως δεν το είπες! Παράξενος παπάς…
Παίρνεις θάρρος.
– Συγνώμη, παπά μου. Τι νόημα έχει όλο αυτό που κάνατε με τον κοσμάκη εκεί κάτω; Θα μου πεις;
– Θα σου πω, αφού το θες, με δυο κουβέντες. Είναι και αργά.
  Η πρώτη:
Για την προσευχή των λίγων, Ο Χριστός κρατάει και τους πολλούς…
Σταματάει να μιλά. Δεν σε κοιτάει. Σαν κάτι να παίζει με το χέρι του… Την σκέφτεσαι για λίγο την κουβέντα, που είπε…
  – Και η δεύτερη; ( βιάστηκες να ρωτήσεις!)
– Η Μάνα Του…
– Τι η μάνα Του;
– Να…
«Πληρώνει» καλά!
Είσαι εντάξει τώρα;
(Τώρα σε κοιτάζει κατευθείαν στα μάτια!
 Τι εντάξει; Στέγνωσε το λαρύγγι μου…)
– Εντάξει είμαι, παπά μου, εντάξει είμαι…
  Την ευχή σου…
Σημείωση «Αμφοτεροδέξιου»:
Μη μου πεις πως δεν έχεις πάρει χαμπάρι πως οι πιο πολλές εκκλησιές δεν είναι ασφυκτικά γεμάτες μόνο τις Κυριακές…
Και ότι δεν ξέρεις πως οικογενειάρχες με λίγα ή και με πολλά παιδιά τρέχουν βράδια, ακόμα και καθημερινές, στις εκκλησίες…

Και σε ρωτώ:
Ο ύπνος δεν είναι γι΄αυτούς πολύτιμος;
Δεν έχουν την έννοια πως θα ξυπνήσουν αύριο;
Τα παιδιά τους, που παίρνουνε μαζί τους, δεν πάνε σχολείο;
Τα ματς σταμάτησαν να τους νοιάζουν;
Οι γυναίκες τους τι λένε;
Οι πεθερές τους;
Και τι πάνε και λένε στις εικόνες;
Και γιατί μετά απ΄όλα αυτά είναι και χαρούμενοι;
Δοκίμασες ποτέ;
Πολλά ρώτησα…
Συμπάθα με.
Κι εγώ ψάχνω να βρω τις απαντήσεις…
Καλό ξημέρωμα.-