Επίσκεψη της ΑΘΠ Οικουμενικού Πατριάρχου κκ Βαρθολομαίου στο Rotterdam – Φόρμα Εγγραφής στο Επίσημο Δείπνο

Screenshot 2019-06-09 at 19.49.55

Την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2019, στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 ετών από την. ίδρυση της Μητροπόλεως μας, η ΑΘΠ Οικουμενικός Πατριάρχης κκ Βαρθολομαίος, θα επισκεφθεί την Ολλανδία και συγκεκριμένα την ενορία μας, όπου και θα χοροστατήσει στην τέλεση του Εσπερινού.

Την 17.00 θα πραγματοποιηθεί η τέλεση του Εσπερινού και την 20.00 της ίδιας ημέρας θα δοθεί προς τιμήν Του δείπνο στο ξενοδοχείο Hilton Rotterdam.

Λόγω των περιορισμένων θέσεων, παρακαλούμε για την έγκαιρη εγγραφή σας στην φόρμα που φαίνεται παρακάτω.

GALAROTTERDAM EN

Στην φόρμα αναγράφεται επακριβώς η διαδικασία εγγραφής.

Η επίσκεψη του Προκαθήμενου της Ορθοδοξίας μας της ΑΘΠ Οικουμενικού Πατριάρχου κκ Βαρθολομαίου, αποτελεί μία μεγάλη ευλογία για την ενορία μας και γενικότερα για την Ορθοδοξία της διασποράς. Ιδιαίτερα μάλιστα σε μία χώρα όπου είναι απαραίτητο να τονίσουμε την αλήθεια και την ενότητα της πίστεως μας. Η συμμετοχή όλων μας στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις της Μητροπόλεως μας είναι δικαίωμα, ευλογία και καθήκον με ιδιαίτερο συμβολικό αλλά κυρίως ουσιαστικό χαρακτήρα. 

__________________________________________________________________________________________

Op vrijdag 8 november, 2019, tot 50 jaar te vieren sinds de oprichting van ons bisdom, Zijne Heiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeus zal Nederland en in het bijzonder onze parochie, waar hij de viering van de Vespers zal voltrekken bezoeken.

Om 17.00 uur vindt de viering van de Esperino plaats en om 20.00 uur op dezelfde dag wordt een diner in het Hilton Rotterdam Hotel gegeven.

Vanwege de beperkte plaatsen, verzoeken wij u om uw tijdige registratie in de hieronder getoonde vorm.

GALAROTTERDAM EN

Op het formulier is het registratieproces nauwkeurig geschreven.

Het bezoek van de Primaat van de Orthodoxie van Zijne Heiligheid Oecumenisch Patriarch Bartholomeus, is een grote zegen voor onze parochie en in het algemeen voor de orthodoxe diaspora. Vooral in een land waar het nodig is om de waarheid en eenheid van ons geloof te benadrukken.

Σάββατον εστίν

του π. Θεμιστοκλή Μουρτζάνου
Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ: σάββατόν ἐστίν. Οὐκ ἔξεστίν σοι ἆραι τόν κράβαττον” (Ἰωάν. 5, 10)
“Έλεγαν οι Ιουδαίοι άρχοντες στον θεραπευμένο: Είναι Σάββατο, και δεν επιτρέπεται να σηκώνεις το κρεβάτι σου”
Πόσες φορές στην ζωή μας δεν βλέπουμε την πραγματική σημασία των γεγονότων που ζούμε, αλλά επιμένουμε σε λεπτομέρειες  οι οποίες κρύβουν την ουσία; Ένα “ναι μεν, αλλά” κυριαρχεί στην σκέψη μας, καθώς η ψυχή μας κυριαρχείται από το σαράκι του φθόνου για τον άλλο, για τα επιτεύγματά του, για την πρόοδό του, για τα θαυμαστά σημεία που επιτελεί. Ο φθόνος έρχεται ως συνέπεια  ελλείμματος ψυχικής γενναιότητας, φόβου ότι οι επιτυχίες του άλλου θα μειώσουν την σημασία της δικής μας παρουσίας στην ζωή, θέαση του κόσμου στην προοπτική της εξουσίας και της κυριαρχίας, είναι πάθος το οποίο άλλοτε εμφανίζεται φανερά, άλλοτε λανθάνει στον λόγο, την σκέψη, την καρδιά, την απόφασή μας να μην αναγνωρίσουμε την αξία του άλλου. Ο φθόνος οδηγεί σε παραστρατήματα. Ο φθόνος όμως κάνει και την ζωή μας μίζερη. Της στερεί την χαρά, διότι τα όποια επιτεύγματα των άλλων δεν θα έπρεπε να είναι τίποτε άλλο παρά αφορμή χαράς για μας, καθώς ο πλησίον μας είναι ο αδελφός μας!
Οι Ιουδαίοι, όταν είδαν τον Χριστό να θεραπεύει έναν επί τριάντα και οκτώ έτη παράλυτο, δεν χάρηκαν με το θαύμα, αλλά εστίασαν σε μία λεπτομέρεια εντελώς ανούσια τόσο για τον θεραπευτή όσο και για τον θεραπευμένο. Η ημέρα που έγινε το θαύμα ήταν το Σάββατο, στο οποίο δεν επιτρεπόταν η εργασία. Έτσι το ότι ο πρώην παράλυτος πήρε στους ώμους του το κρεβάτι του, τον τόπο της ουσιαστικής ταφής του, και το μετέφερε ως σημείο του θαύματος, θεωρήθηκε από τους Ιουδαίους παράβαση της τυπολατρίας του μωσαϊκού νόμου. “Ναι μεν, αλλά”, για το θαύμα. Δεν μπορούσαν να αμφισβητήσουν το γεγονός, απέρριψαν όμως την θεϊκή καταγωγή του θεραπευτή και βρήκαν ευκαιρία να επιτιμήσουν τον θεραπευμένο. Ένας ψύχραιμος παρατηρητής θα επεσήμανε την μικρότητα. Θα τους έλεγε ότι δεν επιτρέπεται να φθονούν με τόσο αρρωστημένο τρόπο τον νικητή του θανάτου που ανέστησε τόσο από τον πνευματικό όσο και από τον κοινωνικό θάνατο της μοναξιάς, καθώς και από την σωματική έλλειψη έναν ταλαιπωρημένο άνθρωπο. Ένας ψύχραιμος παρατηρητής θα τόνιζε στον θεραπευμένο ότι η χαρά της καινούργιας αρχής είναι πέρα από κάθε τυπολατρία. Ότι δεν θα έπρεπε να τον πτοήσει η κακία των συμπατριωτών του. Αντίθετα, κλήθηκε να δοξάσει και να ευχαριστήσει τον Θεό για το ανέλπιστο θαύμα που έζησε και αυτο ήταν ουσιαστικά μία ανάσταση!
Πόσο εύκολα οι άνθρωποι επηρεαζόμαστε από τον φθόνο των άλλων! Ο πρώην παράλυτος θεώρησε σωστό να μην αποκοπεί από τους Ιουδαίους και να τους ενημερώνει για το τι έκανε και τι είπε ο Ιησούς και όχι να μείνει κοντά στον θεραπευτή του. Φοβισμένος ήταν και φοβισμένος παρέμεινε. Ο φθόνος δηλητηριάζει την ζωή. Μεταφέρει την κακεντρέχεια στους πολλούς και γίνεται κοινωνικό σύμπτωμα. Γι᾽ αυτό και χρειάζεται να δούμε τον εαυτό μας με γενναιότητα, οδό στην οποία μας οδηγεί η πίστη!
Ο φθόνος δεν είναι απλά δείγμα εμπαθούς συμπεριφοράς. Είναι σύμπτωμα ψυχικής παραλυσίας, νοσήματος το οποίο δεν περνά εύκολα, κάποτε ούτε και με θαύμα. Οι Ιουδαίοι προσπέρασαν την ερμηνεία της θεραπείας, ότι ο Χριστός είναι πιο πάνω από τον μωσαϊκό νόμο, ως δωρεοδότης του, και έμειναν επαναπαυμένοι στην τυπολατρική προσέγγιση. Δεν ήθελαν να πιστέψουν και δεν πίστεψαν. Ο φθόνος θεραπεύεται με την γενναιότητα της αναγνώρισης ότι ο Θεός προνοεί για τον πλησίον μας, όσο και για μας. Αυτή η αναγνώριση είναι καρπός αυθεντικής αγάπης και ψυχικής ομορφιάς. Ας κάνουμε την αυτοκριτική μας εάν δεν θέλουμε να μείνουμε σε έναν κόσμο κακίας, υπεροψίας  και φτώχειας ως προς την αγάπη. Διότι οι παράλυτοι τελικά είναι πολλοί!

Ο καλός μας κύριος Χρύσανθος

60f16efc-a5b5-40d2-a357-31a81176ec2c.jpg

Λέγεται Χρύσανθος Κυπριωτάκης. Ένας καλοστεκούμενος γέροντας άνω των 80 Μαΐων που βοηθάει ακούραστα κάθε Κυριακή την Εκκλησία μας. Πάντα γελαστός και ευγενικός κάθεται στο παγκάρι και εξυπηρετεί με υπομονή όλους εμάς, μικρούς και μεγάλους που ερχόμαστε να λειτουργηθούμε στην εκκλησία.

Με δική του πρωτοβουλία και χωρίς να το διαφημίζει αποφάσισε να κάνει το σπίτι του εργαστήριο παραγωγής κεριών τα οποία διαθέτει χωρίς κανένα χρηματικό ποσό στο ναό μας. Φορτώνει με υπομονή κάθε Κυριακή τα απόκερα, τα μεταφέρει στο σπίτι του και ξεκινάει να φτιάχνει κεριά μόνος του χωρίς την παραμικρή βοήθεια ή όφελος. Όταν τελειώσει, ο γέροντας των 80 και κάτι Μαΐων, τα φορτώνει στο αυτοκίνητο του και τα μεταφέρει με χαρά στην εκκλησία για να μου τα παραδώσει.  6afd90ec-072b-4e39-85d9-3c25bbc3fcfe.jpg

Η αποθήκη του σπιτιού του μετατράπηκε σε μικρό εργαστήριο. Ο ίδιος, ακούραστα, καταναλώνει τον χρόνο του για να βοηθήσει με την εφευρετικότητα του, την ευστροφία του και τον προσωπικό του κόπο το ναό μας. Nα σημειώσουμε ότι δεν είχε καμμία γνώση στο πως να φτιάχνει κεριά. Με την υπομονή του και την αποφασιστικότητα του, ρωτώντας και βλέποντας έφτιαξε το εργαστήριο του.

Εδώ ο κ. Χρύσανθος επί το έργον:

fc9441f8-3f5e-47f2-9960-1370ffd03814.jpg8fde016a-ef8b-4b5d-a737-788af3820414.jpg69028297-464e-4ca3-9c56-153e06f555f6.jpg

Ευχαριστούμε γέροντα μου για την βοήθεια σου. Ο Θεός να σου χαρίζει δύναμη και υγεία.

be238998-5330-4aa8-be93-c22f02c8b91d.jpg

Η αμφιβολία δεν είναι αντίθετη της πίστης αλλά στοιχείο αυτής

 

Doubt isn’t the opposite of faith; it is an element of faith.
(Paul Tillich)

Picture this:

The disciples are huddled together, fearfully, in a room.

They’ve been hiding out since their teacher, Jesus, was crucified.

They’re demoralized. Disheartened. Distraught.

And full of doubt.

This is what we see in this Sunday’s Gospel reading. And then, Jesus suddenly appears before the disciples, very much alive!

He doesn’t criticize their doubt, or scold them for their faithlessness.

Instead, He addresses their doubt head on.

And heals it:

Jesus came and stood among them and said to them: “Peace be with you.” When He had said this, He showed them His hands and His side. Then the disciples were glad when they saw the Lord. (John 20:19-20)

Thomas, of course, wasn’t with the rest of the disciples. And when they tell him what happened, he famously doubts.

We call him “doubting Thomas,” yet that’s incredibly unfair. He had exactly the same doubts as the rest of the disciples!

And Jesus addresses those doubts in exactly the same way: with His loving presence.

We see something similar in this Sunday’s reading from the Book of Acts, where the Church is growing in the days after Pentecost.

The Church didn’t argue its way to growth. It didn’t publish pamphlets and books, trying to convince people of who Jesus is.

Instead, the Church showed people who Jesus is.

In those days, many signs and wonders were done among the people by the hands of the apostles. (Acts 5:12)

Notice that St Luke, who wrote the Book of Acts, doesn’t call what the apostles did “miracles.” He calls them “signs and wonders,” concrete actions which demonstrated to people that Jesus is truly our Lord and Savior.

Christians healed the sick and fed the poor. They cast out demons and even raised the dead!

Just as Jesus demonstrates His love for the disciples by showing them His hands, pierced by nails, His disciples show the world that the Lord is real in the way they act:

With holiness, full of the grace of the Holy Spirit.

Want to learn more about how the Church can deal with doubt?

May our loving Lord help you face your doubts and lead you to ever-deepening faith.

Peace,
Steve

P.S. So many young adults deal with doubts (and we haven’t done the best job addressing that). That’s why we are Y2AM have been talking to young adults as part of our new podcast, We Are Orthodoxy. And in this talk, Christian summarizes the 3 things we’ve learned about young adult ministry (so far). You need to listen to it.